కవితా స్రవంతి

జోల పాట

కవితా స్రవంతి
~ తిరునగరి శరత్ చంద్ర హైదరాబాద్ చంద్రుడు వెన్నెల దుప్పటి కప్పుకుని వెచ్చగా పడుకున్నాడు రేయి మంచంపైన నక్షత్రాలు లాలిపాట పాడుతున్నాయి మబ్బులు వీవన వీస్తున్నాయి తన నీలి నీలి ముంగురులు గాలికి రెపరెపలాడుతుంటే ఉలిక్కిపడి నిద్రలేచాడు చంద్రుడు ఇది యేమిటి వింతగా ఉందే! పసిపాపలను నిద్ర పుచ్చడానికి 'చందమామ రావే జాబిల్లి రావే' అని జోలపాటలు పాడే తల్లులకు ఉపయోగపడే ఈ చంద్రునికి లాలిపాటలు పాడడం కొత్తగా గమ్మత్తుగా ఉందే అనుకుంటూ మళ్లీ మెల్లగా నిద్రలోకి జారుకున్నాడు చంద్రుడు. నిదురపోతూ ముద్దొస్తున్న చంద్రునికి దిష్టి తీయడానికి చీకటిరేఖను త్రుంచిందొక మేఘం. చంద్రుడు హాయిగా నిదురపోవడానికి తీయతీయని రాగాలను వాడుకున్నాయి నక్షత్రాలు తమ లాలిపాటలో.. సౌందర్యం వర్షించే సౌజన్యం దీపించే సౌశీల్యం నడయాడే సౌకుమార్యం జాలువారే ఆ చంద్రున్ని చూసి స్వర్గలోకాలు చిన్నబోయాయి. మనోవీవనలతో వీచి

సెల్ ఫోను స్తోత్రము

కవితా స్రవంతి
- పుల్లెల శ్యామసుందర్ ఉదయంబున నిద్దుర లేవగనే నిను చూడక డే మొదలవ్వదులే దినమందున ఓ పదిమారులు నిన్ ప్రియమారగ జూడక సాగునటే సెలిఫీలను దీసెడి కేమెరవై పదిమందికి నువ్ చరవాణివియై ముఖపత్రము జూపెడి బ్రౌసరువై సమపాలున నిస్తివి సౌఖ్యములన్ పరిశోధన సల్పెడి గూగులుగా గణితమ్మును జేసెడి యంత్రముగా సమయమ్మునకై గడియారముగా అవతారము దాల్చితి వీవుభళా! సరి తిండియు తిప్పలు మానుకొనీ పనులన్నిటినీ వదిలేసి ప్రజల్ నిను వీడక యుందురు నెల్లపుడూ జగమంతయు భక్తులు నీకెగదా స్పెలియింగుల తప్పుల నన్నిటినీ సవరించుచు రక్షణ చేయవటే మరి చీకటి ద్రోలెడి దీపమువై మము కావగ నీవిట వెలసితివే వినా సెల్లు ఫోనూ ననాదో ననాద సదా స్మార్టు ఫోను స్మరామి స్మరామి భలే ఆండురాయిడ్ ప్రసిద్ధ ప్రసిద్ధ ప్రియం అయ్యి ఫోను ప్రయచ్ఛ ప్రయచ్ఛ ప్రయాణాలయందున్ ప్రమోదాలయందున్ నినున్ వీడి నేనుండ లేన్సెల్లు ఫోనా ఒకస్పేరు బ్యాట్రీతొ నే నిన్

ఏకాకి జీవితం

కవితా స్రవంతి
డి.నాగజ్యోతిశేఖర్ మురమళ్ళ, తూర్పుగోదావరి జిల్లా. 9492164193 కాలం గుప్పిట్లో బందీనై నిన్ను నేను ఎడబాసినప్పటికీ... నా ఒంటరి నిశీధి అంచుల్లో చెకుముకి రాళ్ళై నీ జ్ఞాపకాలు నాలో రాపాడుతూనేఉన్నాయి! వేదనకొమ్మల్లో పూలపిట్టలై నీ ఆలోచనలు నాతో సంఘర్షిస్తూనేఉన్నాయి! గతం శిథిలాల్లో స్మృతుల తీగలై నీ చేరువలు నన్ను అల్లుకోవాలని తపనపడుతూనే ఉన్నాయి! కన్నీటి కొసల్లో కొసమెరుపులై నీ సాంగత్యాలు నన్ను ఓదారుస్తూనేఉన్నాయి! గుండె పటం ఫ్రేములో వెచ్చని ముద్రలై నీ ఔన్నత్యాలు నన్ను తడుముతూనే ఉన్నాయి! నాకు తెలుసు... నేనేం కోల్పోయానో... ఇంక... నీ ఎడబాటు చీకటిని తరగడం నా తరం కావడం లేదు! నీ జంటబాసిన సమయాలను దాటాలంటే నా శ్వాసకు అడుగుసాగడం లేదు! నీవు లేని ఈ ‘ఏకాంతాన్ని’ ఏలాలంటే దహనమౌతున్న నా హృదయతనువుకు సాధ్యం కావడం లేదు! పొరలుపొరలుగా పొగిలివస్తున్న దుఃఖ సంద్రాన్ని వెలేయడానికి గుండె గొ

నిత్య సూర్యుళ్ళం!

కవితా స్రవంతి
వెన్నెల సత్యం షాద్ నగర్ 94400 32210 ఎప్పట్లాగే ఈ రోజూ ఈ రోజు కోడి కూత కన్నా ముందే నిద్ర లేచాను నా స్వేచ్ఛా ప్రపంచపు వంటింట్లోకి ఠంచనుగా అడుగు పెట్టాను! యుద్ధభూమిని తలపించే ఆ వంట గదిలో పాత్రలతో పోరు చేస్తూ కాయగూరలతో కత్తియుద్ధం చేస్తూ చెమటోడుస్తున్నాను! జిహ్వకో కూర తీరొక్క అల్పాహారాలతో తిండికీ నోచుకోని తీరిక లేని పనులు మసిబారిన మగ దురహంకారపు అంట్లన్నీ తోముతూ దుష్ట సంప్రదాయాల మురికి గుడ్డల్ని ఉతుకుతూ కసవు నిండిన మది గదులన్నీ ఊడుస్తూ తుడుస్తూ బడలిక ఎరుగని బానిసలా ఏ అర్ధరాత్రో తీసే కూసింత కునుకు మా శరీరాలకే గానీ మనసులకు మాత్రం విశ్రాంతి ఎండమావే! మున్నూట అరవై ఐదు రోజులూ సూర్యుడితో పోటీ పడుతూ శ్రమశక్తితో ప్రపంచాన్ని నడిపించే మాకు ఏడాదికోసారి మీరిచ్చే గౌరవాలు అక్కర్లేదు! మా విన్నపాన్ని మన్నించండి మమ్మల్ని దేవతల్ని చేయక్కర్లేదు సాటి మనిషిగా చూడండి

ఓటు నీ సిఫార్సులేఖ

కవితా స్రవంతి
- శ్రీ గాదిరాజు మధుసూదన రాజు తెల్లారకముందేచీకట్లోలేచి ఇంట్లోంచి బయల్దేరి.. ఎక్కడుంటారో ఎప్పుడుంటారో ఎలావుంటారో కనుక్కుంటూ బతుకుబాగుచేసుకునేందుకు సాయాలూ సిఫార్సులేవో చేస్తారని ఆశిస్తూ కలలుగంటూ ఎమ్మెల్యే మంత్రీ సియం యంపీ పియమ్ముల కలవాలంటూ రేయింబగళ్ళూ పడిగాపులుకాచావునీవు! వాళ్ళంతా కట్టకట్టుకుని ఆ పదవులు అందుకునేందుకు నీ ఓటుసిఫార్సు కోసం నీ వద్దకు వస్తున్నారు ఆలోచించుకో గుర్తుకు తెచ్చుకో కనీసంనిన్ను ఓటరుగాగుర్తించిన వారెవరో ఒక్కవోటుతో నేనేంచేస్తా ననిధైర్యం వీడకు ఒక్కొక్కచుక్కకలిస్తేనే సముద్రం అయ్యిందికడకు ఓటు నీ సిఫార్సులేఖ ఎవరికిస్తావో నీ ఇష్టం నీ అనుభవాలను క్రోడీకరించు నీ తెలివినంతా చూపించు వోటేసి మంచిని గెలిపించు భవిష్యన్నిర్ణేతవై నీ సత్తాచూపించు నీకు నచ్చిన నేతలతో నీ పాలన సాగించు నిజమైన ప్రజా స్వామ్యాన్ని నీ వోటుతో స్థాపించు!!

ఏదీ.?

కవితా స్రవంతి
-భమిడిపాటి స్వరాజ్య నాగరాజా రావు ప్రేమించటమే తప్ప ద్వేషించటం తెలియని వానికి ప్రారబ్ధమేది? దీవించటమే తప్ప దూషించటం తెలియని వానికి ధైన్యమేది? ప్రార్ధించటమే తప్ప అర్ధించటం తెలియని వానికి పరితాపమేది? జీవించటమే తప్ప మరణించటం తెలియని వానికి దేభ్యమేది?(దేభ్యం=పనికిమాలినది) ధ్యానించటమే తప్ప దేవులాడటం తెలియని వానికి దాసోహమేది? మోక్షాన్నే తప్ప స్వర్గాన్ని కాంక్షించని వానికి మోహమేది? వైరాగ్యమే తప్ప వైముఖ్యం లేనివానికి(వైముఖ్యం=వ్యతిరేకత) విహ్వలత ఏది?(విహ్వలత=బాధ వలన తపన) కర్తవ్యమే తప్ప కఠినత్వం ఎరుగని వానికి కర్మబంధనమేది?

వికారి ఉగాది

కవితా స్రవంతి
- రూపారాణి బుస్సా యుగానికి ఆదిగా యుగాదికి శ్రీకారంచుట్టుదాం ద్వికాలాలకు ప్రథమంగా ఉత్తరాయణ,దక్షిణాయనముల ప్రాముఖ్యతలు తెలుసుకుందాం దేవతల నవోదయంగా దైవ కాలజ్ఞానాన్ని అర్థంచేసుకుందాం భూలోకానికి పర్వదినంగా నూతన సంవత్సర వేడుకలు జరుపుకుందాం మామిడి చింతల పంటలకాలంగా తాజా పండ్లకు నోరూరిద్దాం వసంతపు పచ్చదనంగా ఆకుల నాట్యాలను ఆనందిద్దాం నక్షత్ర గమనాలకు ఆయుష్షుగా ఉగస్య ఆదిని గమనిద్దాం వేపపూవుల ఆలాపనలగా వేసవి ఆరంభాన్ని అనునయిద్దాం సూర్యుని భ్రమణములో తొలి దినముగా కాలం యొక్క ఉషస్సుతో ప్రయాణం చేద్దాం చైత్ర శుద్ధ పాడ్యమి ఉగాదిగా సాంప్రదాయపు నినాదాలను చాటి చెబుదాం వేదాలను రక్షించిన నాడుగా విష్ణుమూర్తికి నమనాలను అర్పించుకుందాం కొత్త చైతన్యంతో హృష్టిని ప్రచరించు సమయంగా వేడుకల స్పూర్తిలో చమత్కారం చూపిద్దాం మామిడి తోరణాల పచ్చని స్వాగతంగా ఇంటి గుమ్మాలను అలంకరిద్దాం సరికొత్త దుస్తుల ధారణతో

నకళ్ళు

కవితా స్రవంతి
-పారనంది శాంతకుమారి నీ ప్రవర్తనలకు నకళ్ళు నీ పిల్లలు వారిలోని పరివర్తనకు నీ ప్రవర్తనలే ఎల్లలు నీ బుద్ధులే నీ పిల్లలకు సుద్దులు నీ ముద్దులే నీ పిల్లలకు అమృతపు ముద్దలు నీ ఆలోచనలే నీ పిల్లల కాచరణీయాలు నీఆశీస్సులే నీ పిల్లలకు ఉషస్సులు నీ ప్రేమే నీ పిల్లలకు గరిమ(గొప్పతనము) నీ సహనమే నీ పిల్లలకు సంపద నీ ఆవేశమే నీ పిల్లలకు ఆపద నీ ఒర్పే నీ పిల్లలకు తీర్పు నీ నేర్పే నీ పిల్లలకు చేర్పు నీ నీతే నీ పిల్లలకు రీతి నీ నిజాయితీవే నీ పిల్లలకు రాయితీ నీ నిబద్ధతే నీ పిల్లల ఉద్ధతి నీ పెచ్చే(అధికము) నీ పిల్లలకు ఉచ్చు నీ ధర్మమే నీపిల్లల సుఖాల మర్మం నీ అంతరంగమే నీ పిల్లల జీవితరంగం

🌷నీ పరిచయం🌷

కవితా స్రవంతి
నీ పరిచయం రచన శాంతి కృష్ణ, హైదరాబాద్. 9502236670 వసంతపు పరిమళాలను అద్దిందేమో... చివురులు తొడిగాయి శిశిరపు గురుతులన్నీ...! ప్రతి వేకువ కొన్ని నవ్వుల పువ్వులతో ప్రతి రేయి తీయని ఊసులతో.... మన మాటలన్నీ కోయిల కూజితాలుగా మధుర ధ్వనులయ్యాయి... మన నవ్వులన్నీ విప్పారిన కుసుమాలుగా నందనవనమయ్యాయి... మన మనసులు మళ్ళీ పురి విప్పిన మయూరాలై నర్తించడం మొదలెట్టాయి... మనకే తెలియని సరికొత్త లోకాన్ని సృష్టించుకుంటూ... ఇప్పుడేమైందో తెలియదు ఆ మైత్రీవనం వాడిపోతోంది... వసంతపు పరిమళం జాడలేక... ఇప్పుడు.... రాత్రంతా నడచిన జాబిలి అడుగులు వేకువ కళ్ళకు నిట్టూర్పులుగా మిగిలాయి.... కొన్ని గురుతులంతే కాలాన్ని కూడా ప్రశ్నిస్తూనే ఉంటాయి.... కరిగి పోయిన క్షణాలను లెక్కించుకుంటూ...!!