కవితా స్రవంతి

కార్మిక కష్టం

కవితా స్రవంతి
- అభిరామ్ ఆదోని తెల్లవారగానే చద్దికట్టుకుని చకచకా నడిచి శ్రమించే స్థలం చేరుకుని చొక్కా తీసి బనీయన్ వేసి బ్రతుకుకు ఆయుష్షుపోస్తూ మెతుకులిచ్చే పనిముట్లకు మొక్కి పార గంపలు పట్టి పుప్పొడిని తలదన్నే ఇసుకను కొలిసి రాసిగా పోసి సిమెంట్ బస్తాలను భుజానమోసి మిశ్రమాన్ని కలిపి గోడమీద గోడను నిలిపి నీటితో తడిపి మేడ నిర్మించి రంగులతోటీ హంగులద్ది ఇన్నాళ్లు స్వేచ్చగా తిరిగిన భవనంపై వైరాగ్యమొచ్చినట్లు పసిపాపలా నవ్వుతూ మరో ప్రాంతానికి కదిలిపోయే కార్మిక వందనాలు నీ శ్రమకు పాదాభివందనాలు

అమ్మ కి వందనం

కవితా స్రవంతి
- అన్నసముద్రం శ్రీదేవి దక్షిణ కోరని గురువుకి శాపం తెలియని దేవతకు ఆగ్రహమెరుగని నిగ్రహమూర్తి కి మాతృవందనం లోకం బిడ్డ కు చూపటానికి యుద్ధం చేసిన యోధురాలి కి ఎల్లలు ఎరుగని తల్లి ప్రేమ కి తొలి వందనం మమతను పంచి నడతను నేర్పి తడబడుతుంటే తప్పు ను దిద్దిన తొలి బడి ఐన తల్లి ఒడికిదే అభివందనం వేనవేల వందనాలు కోట్ల ల్లో కృతజ్ఞతలు చంద్రృనికో నూలుపోగు అమ్మా అను పిలుపొకటే అమ్మకి నచ్చిన పలుకు అమ్మ మెచ్చేలా పలుకు

చదువు మొగ్గలు

కవితా స్రవంతి
- - డాక్టర్ భీంపల్లి శ్రీకాంత్ పదిమందికి విద్యాగంధాన్ని పంచితేనే కదా నిరక్షరాస్యత నిర్మూలన సతతం జరిగేది చదువు ఎప్పటికీ వాడని వసంతపరిమళం జ్ఞానకుసుమాలను సదా ఆస్వాదిస్తేనే కదా మనలోని అజ్ఞానాంధకారం తొలిగిపోయేది చదువు మానవవికాసానికి విజయసోపానం మేధోమధనం నిత్యం మదిలో రగిలితేనే కదా ఆనంతమైన విజ్ఞాన అంచులను చుంబించేది చదువు పరిశోధనపూలు పూచే గంధంచెట్టు విద్యార్థులు విద్యావంతులై వికసిస్తేనే కదా అక్షరపూలు మహిలో విద్యాగంధాన్ని వెదజల్లేది చదువు భావితరానికి మార్గం చూపే చుక్కాని ఆనందాలను నిరంతరం అనుభూతిస్తేనే కదా ఉపదేశపు సంస్కారబీజాలు నాటుకుపోయేది చదువు భవిష్యత్తుకు బాటవేసే రహదారి

ప్రేమలేఖ

కవితా స్రవంతి
- అరాశ నేనిట సేమమే యచట నీవును సేమముగా దలంచెదన్ మానితివేల జాబులను మానసవీధిన మీ విహారమే గాన రుచించదోగిరము కంటికి నిద్దుర రాదు నన్ను నీ దానిగ జేసికొమ్ము సరదా కయి నన్ విడబోకురా ప్రభో గండు తుమ్మెద నీట కమలమున్ గనుగొని ఝుంఝుమ్మనుచు పాడె చూడరమ్ము జంట పక్షులు కొమ్మనంటి కూర్చొని ప్రేమ కబురులు వినిపించె కదలి రమ్ము తరువును లతయిట పెరిమతో పెనవేసి విరులను వెదజల్లె నరయ రమ్ము అలలతో కదలాడి యవనిని ముద్దాడు కడలిని కనులార గనగరమ్ము పురుషునిన్ జూచి ప్రకృతియే పులకరించె ప్రకృతి గాంచిన పురుషుడే పరవశించె కనులు గనియెడి దృశ్యమే మనసు జేరి కలత రేపిన వైనమే గనుము నేడు కోరను కోటి రూకలను కోరనవెన్నడు మేడ మిద్దెలన్ గోరను పట్టు వస్త్రముల గోరను హేమ విభూషణావళుల్ కోరను విందు భోజనము కోరను నిత్య విహారమెప్పుడున్ కోరెద నొక్కటే యమిత కూరిమి కోరిక దీర్చరమ్మురా తలుపు చప్పుడు వినినంత తరలి జూతు పిలుపు విన నీవెనంచని పల

జీవితం

కవితా స్రవంతి
- అభిరామ్ ఆదోని జీవితమంటేనే కలల సాగర కడలి ఆ కడలి కదలిక పై రెండు మనసులు ఏకమై కష్ట సుఖాల్లో మమేకమై ఒకే మాటల తెడ్డు పట్టి ఒకరికొకరు వెన్నుతట్టి ఆశల అలలకు ఆగకుండా కోరికల కెరటాలకు చిక్కకుండా సంసార పడవను ముందుకు నెట్టినపుడే ఆ వంశ వృక్షంలో మొలకెత్తే అంకురం వెండి గిన్నెలో బంగారమై భద్రంగా ఎదుగుతుంది జీవన పరమార్ధము తెలుస్తుంది

కవిత

కవితా స్రవంతి
విళంబి నామ సంవత్సర ఉగాది శుభాకాంక్షలు -మాతా గంగా భవానీ శాంకరీదేవి శ్రీమాత్రే నమః శ్రీ గురుభ్యో నమః సిద్ధ గురుదేవ సిద్ధేశ్వరానంద స్వామి చరణములకు వందనాలు వినయముగను జేసి విజయమిచ్చేవారి దీవెనొంది మదియ దిగులుతీరె నవ్య వత్సరాన నగుమోము నిండుగ నవ్వుకొనుచు వనితా నడుయు నటుల విళయ టాండనాలు వినువీధి లెక్కక విజయ ఉత్సవాలు వెల్లివిరగా కోర్తు పక్షి కొరకు వగచె మౌని యా వాల్మీకి బ్రహ్మ యిచ్చె దివ్యమౌగు వరము శోకమంత నోట శ్లోకములుగా జారె రామకథగ మారి రమ్యమాయె రామనామ మనగ రమియించు నెల్లడ పతిత పావనంబు పాపహారి కలుష మదిని మర్చె కారుణ్య నామము రామపదమె జగతి రాజపధము పరుశువేది నంటి పసిడియౌ చందంబు నామ జపమె దోష నాశకారి పరమ పదమునిచ్చు తారకమంత్రము రామ పదమె జగతి రాజపధము ధర్మ శీలవంతు ధారులే నందరు అల్ప భోగపరులు ఆత్మబంధు దానశీలా జనులు ధన్య మొందినవారు రామపడమె జగతి రాజపధము రామయనుచు నామ రాగ గీత మనగ శిశువు

కవిత

కవితా స్రవంతి
మాతా గంగా భవానీ శాంకరీదేవి ధర్మ శీలవంతు ధారులే నందరు అల్ప భోగపరులు ఆత్మబంధు దానశీలా జనులు ధన్య మొందినవారు రామపడమె జగతి రాజపధము రామయనుచు నామ రాగ గీత మనగ శిశువు నవ్వు కఠిన శిలలు కరుగు మహిమ లెన్నో దాగె మహిమాన్వితంబగు రామపదమె జగతి రాజపధము రామచరణ స్పర్శ రాతి నాతిగా మార్చె మాట శబరికిచ్చె ముక్తిపధము దనుజుల దునిమాడి ధరణిని రక్షించె రామపదమె జగతి రాజపధము ఘోర పాప దోష కర్మలే మున్నను రామనామ మనిన రాలిపోగ భస్మమగును మనుజ భవబంధవిముక్తి రామపడమె జగతి రాజపధము ***

నేను

కవితా స్రవంతి
- కారుణ్య కాట్రగడ్డ పెదవుల నవ్వుల వెనుక భారమైన హృదయాన్ని మోస్తున్న రెండు పాదాల గాయాలను అనుభవాలుగా మార్చుకుని కొన్ని క్షణాలైన విశ్రమించాలని అలసిన దేహం మనసులోకి జారిపోయి నవ్వుకుంటూనే ఉంది వేదనగా కలల కాన్వాసు పై గీసిన చిత్రం నిశ్శబ్దం ఆలపిస్తున్న సరిగమలు చీకట్లోకి జారిపోతున్న జీవితం వెంటాడుతున్న ఒంటరితనం అంతరంగంలో ఆగని అంతర్యుద్ధం! బాధతో జారుతున్న కన్నీళ్లు బంధంతో ముడి వేసిన సంకెళ్లు అంతర్ముఖంగా ఆగిన పాదాలకు జీవం పోసుకుంటూ నిన్నటి నిస్పృహ నుండి వెలుగును వెతుక్కుంటూ జీవితాన్ని నిర్మించుకోవడంలో ఓటమి గాయాన్ని గుండెలో దాచుకుని గెలుపు దారుల్లోకి ఆశ నిరాశల గాలిపటంలా గమ్యం తెలియని ఒంటరి ప్రయాణం తీరాల మధ్య నిశ్శబ్దం ఘనీభవించినట్టు ఒక్కోసారి మనసు సముద్ర తరంగమౌతుంది పొగిలి పొగిలి ఏడ్చినా పొంత నిండని మనసు అలసిన దేహాన్ని కుట్టుకుంటూ అతికించుకుంటూ ఆశల తీరం వైపు అడుగేస్తూ ప్రతి

జీవిత కహానీ

కవితా స్రవంతి
- కారుణ్య కాట్రగడ్డ జీవితంలో ఓ భావమేదో మేఘమైనపుడు గొంతు మధ్యలో ఇరుక్కున్న వెక్కిళ్ళలా కనురెప్పల మాటున దాగిన ఆవేదనల్ని నిశ్శబ్దం లోపల తవ్వుకుంటున్నపుడు.. చిరునామాగా శూన్యాన్నే తీసుకుని నా ప్రస్థానంలో మరో మజిలీ మరో అతిధేయత్వం.... అర్థమే అవసరం లేని బంధంలా మనసులు స్ఖలించుకోవడం మొదలయ్యాక... చీకటి రాత్రుల్లోనూ,పగటి మేఘాల్లోనూ మోసాడు!నా మాటల బరువంతా... మిణుగురు పురుగుల వెలుగుల్లోనూ, రెప్పల కింద చీకటి లోను గుండెలో చేరిన చెమ్మని బరువెక్కిన మనసుతో ఎప్పుడో ఈదేశాడు! మనసు పొగిలినపుడల్లా జీవిత కహానికి కంటిరెప్ప అసూయ పడిందేమో ఆనందమో,ఆర్ద్రమో అర్థం తెలీక! నిన్ను కప్పుకున్న క్షణం నా మనసుకి,నీ ప్రేమకి మధ్య ఇరుక్కున్న క్షణాలన్నీ అసూయ పడాల్సిందే! 'నేన'నే అద్దంలో కూడా నీకు లొంగిపోని క్షణమేది నాకక్కర్లేదన్నప్పుడు... జీవితంలో ఈ క్షణమే శాశ్వతమన్న నీ కళ్ళలోని ఆనందమూ, నాకు దూరంగా వుండలేనన్