కవితా స్రవంతి

తెలుగు వెలుగుల స్వాగతం పాట

కవితా స్రవంతి
పల్లవి : ముద్దు ముద్దుల మూట నా తెలుగు మాట మురిసిపోయే పూజ నా తెలుగు పాట వేల యేండ్ల చరిత గలది తెలుగు భాష ఎన్నో అణచివెతలను చవిచూసిన ఆశ నా తెలుగు భాష చరణం : నిజాము పాలనలో నలిగినట్టి భాష అయినా తన అస్తిత్వం వదులుకోని ఆశ పోన్నిగంటి తెలుగన అచ్చతెలుగు భాష మల్కిభరాముడిన కుతుబ్ షాహి పోషించిన భాష నా తెలుగు భాష ||ముద్దు|| చ|| సురవరం ప్రతాపరెడ్డి - గోల్కొండ కవుల సంచిక నన్నయ, తిక్కన, ఎర్రన = రాసిన మహాభారతం సినారె సిరా చుక్క నుండి జాలువారె భాష శ్రీశ్రీ అందించిన జయభేరి రా నా భాష రణభేరిరా నా తెలుగు ||ముద్దు|| చ|| కాళోజి నేర్పినట్టి పలుకుబడల భాషరా సామల, (సదాశివం) యశోదరేద్ది తెలంగాణా యాసరా కందుకూరి, గురజాడ, గిడుగు జనం మాటరా పాల్కుర్కి వారి ద్విపద చందము నా భాషరా సందమామనె తెలుగురా ||ముద్దు|| చ|| జానపదుల జనజాతర - తెలంగాణ నేలరా కళామతల్లి కల్పవల్లి - తెలంగాణ గడ్డరా ఆమరుల త్యాగాలకు - ఊపిరిచ్

అభ్యుదయ మహిళ

కవితా స్రవంతి
సత్యవతి దినవహి విచక్షణ కలిగిన విద్యావంతురాలై ఎల్లచోటులా తన ఉనికిని చాటుతూ అన్నిటా పురుషులతో సరితూగగలనని చూపుతూ సమాజానికి తన అస్తిత్వాన్ని తెలియజేసిన అభ్యుదయ మహిళ దక్షత కలిగిన కార్య నిర్వాహకురాలై శక్తి యుక్తులతో పలురంగాల పురోగమిస్తూ తానెవ్వరికంటే తక్కువ కాదని నిరూపిస్తూ సంఘంలో తన స్థానాన్ని ఉన్నతంగా నిలుపుకున్న అభ్యుదయ మహిళ క్షమత కలిగిన గృహ నిర్వాహకురాలిగా సహజ సిద్ధమైన సౌమ్యత , సౌశీల్యతతో ఇంటా బయటా కార్యసాధకురాలిగా రాణిస్తూ సమస్త స్త్రీ జాతికే తలమానికమై నిలుస్తున్న అభ్యుదయ మహిళ కుశాగ్ర బుద్ధి కలిగిన నారీ మణిగా ఎల్లరి మన్ననను మెప్పును పొందుతూ రాజనీతిలో చాణుక్యుడిని మించిన కౌశలం కనబరుస్తూ ఉత్తమ ప్రజా నాయకురాలిగా ప్రశంశలు అందుకుంటున్న అభ్యుదయ మహిళ అధ్భుత ప్రతిభా పాటవాలతో శాస్త్రవేత్తగా , వ్యోమగామిగా రోదశీయానంలో సౌరమండలమున పాదము మోపి వచ్చి అసాధ్యమైనది సాధించి ఉన్నతికి హద్దులే

సంయుక్తాంధ్ర సాహిత్య క్షేత్రం

కవితా స్రవంతి
రచన: విద్వాన్ శ్రీమతి జి సందిత, అనంతపురము (సహస్ర కవిరత్న సహస్రకవిభూషణ గురజాడ జాతీయవిశిష్ట సాహితీ సేవా పురస్కార గ్రహీత) తెలుగురాష్ట్రాన్నెవరో ముక్కలు చేశారంటారేంటి? కళ్ళుంటే చూడండి.... రాష్ట్రాన్నేలే ఏలిక తెలంగాణా చంద్రన్న గురువుపాదంపై నుదురానించి మ్రొక్కి... రాష్ట్రాల్నేకాదు ఉత్కృష్టాంధ్రభాషాప్రపంచాన్నే ఏకంచేస్తున్నాడిక్కడ! నన్నయాదికవుల్ని ఈ ఏడాదికి బ్రతికున్న కవులతో కలిపి పరభాషా వ్యామోహపు పులికి బలియైపోతున్న తెలుగులిపిని కోట్లాదిగుండెల్లో నిలిపి పలికించి .. తెలుగుతల్లి పలుకుల్ని విలువల్ని బ్రతికిస్తున్నాడిక్కడ! ప్రజాసమస్యల్ని పరిష్కరిస్తూనే ఆకాశవాణి హైద్రాబాద్సాక్షిగా తెలుగుసమస్యాపరిష్కారాల్ని సంధిస్తున్నాడిక్కడ ! స్వార్థంకోసం ఆస్తులకోసం అన్నదమ్ములే శత్రువులై దాయాదుల్ని చంపుకునే .... కురుక్షేత్రాన్నికాదు తెలుగుకోసం ..భాష అస్థిత్వం కోసం సోదరులందరెేకమై ఆత్మీయతల్ని

తెలుస్తుందా..?!

కవితా స్రవంతి
-దేవనపల్లి వీణావాణి ఎడిటర్ గారికి నమస్సులు.. నేను వ్రాసిన " తెలుస్తుందా...?" కవితను సుజన రంజని కొరకు అందజేయుచున్నాను... ఈ కవిత యొక్క ఉద్దేశ్యం... భక్తి ముసుగులో తోటి మనుషుల మీద జరుగుతున్న దాడి. అదిగో..అక్కడ .. జనసంద్రంలో.. తామర తూళ్లూ, తాటి పళ్ళూ, ఇప్ప పూలూ, రెల్లు పరకలు.. కపోతాలు, కాకులు బకాలు...,సీతాకోకలు... చరిత్ర దిద్దిన చిత్రిక... రంగు పూల పొత్తి...! ఇప్పుడు... వదులైన కుంచెలా విడివడ్డ దారాలు..! మెదళ్లను విధికి దేహాల్ని వీధులకీ విసిరేసి వెలుగు మొహం తెలియని గబ్బిలాళ్లలా తోడేళ్ళ పొదివి మీద వేలాడుతున్నాయ్...! చిన్న వానకే దీపానికి ముసురుకున్న ఉసుల్ల పుట్టలా అర్థం కాకున్నా ఎగురుతున్నాయ్...! తినడానికే పెంచుకున్న కోడిపిల్లలై గొఱ్ఱె దాటుడు నేర్చుకున్న కప్పల్లా పాముల గూటికి పరుగెడుతున్నయ్...! ఎప్పుడు తెలుస్తుందో బతుకు నిచ్చెఁ మెతుకు గొప్పదని మట్టిని మెతుకు చేసిన చెమట గొప్ప

ఎవరవయా నీవెవరవయా?

కవితా స్రవంతి
-డా.బి.బాలకృష్ణ నిలకడ నేర్వని నా నడకలకు జీవితమింకా సుదూరంగానే తోస్తున్నది నరాల దారులలో ధారలుధారలుగా ప్రవహిస్తున్న చైతన్యం తన మూలాలను వెతుక్కుంటున్నది తల్లికడుపులో, చీకటిలో, చీమూనెత్తురుల అశుద్ధంలో అణువుగానో, పరమాణువుగానో ప్రవేశించి రక్తపు బంతినై, మాంసపు ముద్దనై ఎదుగుతున్నప్పుడు ఎక్కడినుండో ఓ కదలిక నా అస్తిత్వానికి ఊపిరూలుదుతుంది మూసలో దాచబడిన ఈ జీవం తరతరలా ఆలోచనలకు తెరతీస్తుంది నేను ఎవరు? నా గమ్యమేమిటి? నా అస్తిత్వమెక్కడిది?ఇప్పుడున్న స్పృహ ఏనాటిది? ఉలి, శిలను తొలిచినట్లు ఏవేవో ప్రశ్నలు నన్ను తొలుస్తూనే ఉంటాయి సంద్రంలో ఎగసిన అల విసురుగా తీరాన్ని తాకి, వెనుతిరిగినట్టు అడుగంటిన నీటిబొట్టు ఆవిరై గాలిలో కలసినట్టు ఎందుకో పుట్టి, ఎందుకో గిట్టి ఉన్నన్నినాళ్ళు ఏదేదో వెలగబెట్టి అన్నీ నావనుకొని, అన్నింటినీ వదిలేసి రిక్త హస్తాలతో ఏ శూన్యాలకో సాగే పయనంలో ఒక్కోసారి నిన్ను గుర్తు

తావేదీ?

కవితా స్రవంతి
- పారనంది శాంత కుమారి ఏడవటమే తప్ప నవ్వటం తెలియని బాల్యంలో, కామించటమే తప్ప ప్రేమించటం తెలియని యవ్వనంలో, అపార్ధాలే తప్ప అర్ధం చేసుకోవటం తెలియని అనుభవంలో, నిలదీయటమే తప్ప నివేదించటం తెలియని వ్యక్తిత్వంలో, అణచివేయతమే తప్ప ఆదరించటం తెలియని ఆవేశంలో, ద్వేషించటమే తప్ప దీవించటం తెలియని వృద్ధాప్యంలో, తీసుకోవటమే తప్ప ఇవ్వటం తెలియని జీవితంలో, శాంతికి, కాంతికి తావేదీ?

ఎవరవయా నీవెవరవయా?

కవితా స్రవంతి
-డా.బి.బాలకృష్ణ నిలకడ నేర్వని నా నడకలకు జీవితమింకా సుదూరంగానే తోస్తున్నది నరాల దారులలో ధారలుధారలుగా ప్రవహిస్తున్న చైతన్యం తన మూలాలను వెతుక్కుంటున్నది తల్లికడుపులో, చీకటిలో, చీమూనెత్తురుల అశుద్ధంలో అణువుగానో, పరమాణువుగానో ప్రవేశించి రక్తపు బంతినై, మాంసపు ముద్దనై ఎదుగుతున్నప్పుడు ఎక్కడినుండో ఓ కదలిక నా అస్తిత్వానికి ఊపిరూలుదుతుంది మూసలో దాచబడిన ఈ జీవం తరతరలా ఆలోచనలకు తెరతీస్తుంది నేను ఎవరు? నా గమ్యమేమిటి? నా అస్తిత్వమెక్కడిది?ఇప్పుడున్న స్పృహ ఏనాటిది? ఉలి, శిలను తొలిచినట్లు ఏవేవో ప్రశ్నలు నన్ను తొలుస్తూనే ఉంటాయి సంద్రంలో ఎగసిన అల విసురుగా తీరాన్ని తాకి, వెనుతిరిగినట్టు అడుగంటిన నీటిబొట్టు ఆవిరై గాలిలో కలసినట్టు ఎందుకో పుట్టి, ఎందుకో గిట్టి ఉన్నన్నినాళ్ళు ఏదేదో వెలగబెట్టి అన్నీ నావనుకొని, అన్నింటినీ వదిలేసి రిక్త హస్తాలతో ఏ శూన్యాలకో సాగే పయనంలో ఒక్కోసారి నిన్ను గుర్తు చ

తోడు-నీడ వారికి వారే!

కవితా స్రవంతి
- భమిడిపాటి స్వరాజ్య నాగరాజా రావు నాన్నలేని అమ్మ ఎక్కడుంది ....ఆలోచించి చూస్తే! అమ్మలేని నాన్న ఎక్కడున్నారు....అవలోకించి చూస్తే! లేచినవెంటనే మంగళసూత్రాలను కళ్ళకద్దుకొంటూ అమ్మ, అమ్మకళ్ళను సూత్రాలనుంచే చుంబిస్తూ నాన్న, తనుకలిపిన మొదటికప్పు కాఫీని అందిస్తూఅమ్మ, బెడ్ కాఫీని చిరునవ్వుతో అందుకుంటూ నాన్న! అమ్మ స్నానంచేసి వచ్చేసరికి పువ్వులు కోసిఉంచిన నాన్న, నాన్నకోసిన పువ్వులతో పూజమొదలెడుతూ అమ్మ! అమ్మ పూజముగించుకొనివచ్చి టిఫిన్ ఇచ్చేసరికి అమ్మ వంటకు కావాల్సిన కూరగాయలు కొనితెచ్చి, సమయానికి అమ్మకు అందించే నాన్న! అమ్మ అడగకుండానే పిల్లలకు కావలసినవి కొనిపెట్టమంటూ అమ్మచేతిలో డబ్బుంచిమరీ ఆఫీసు కు వెళ్ళేనాన్న! వస్తున్నప్పుడు ఏంతేవాలంటూ ప్రేమగా మధ్యలోఒకసారి అమ్మకు ఫోన్చేసే నాన్న! పిల్లల్ని అలాతిప్పివద్దాం పదండి అంటూఅమ్మ, మారు మాట్లాడకుండా,విసుక్కోకుండా, వచ్చినవెంటనే షికారుకు తీసుకొనివెళ్