కవితా స్రవంతి

:: కరోనా మేలు ::

కవితా స్రవంతి
-రచన : శ్రీధరరెడ్డి బిల్లా రోడ్డు ప్రమాదాలతో నిత్యము నెత్తురోడి రోదించే రోడ్లు, కొన్ని రోజుల నుంచి రంజుగా నిద్దరోతున్నాయి! తరాల తరబడి తామసంతో తలలు తెగనరుకుతున్న తాలిబాన్లు తమకు తామే మూతులు మూసుకొని తలుపులకు తాళాలేసుకున్నారు! మానభంగాలను చూసీ చూసీ ఆర్తనాదాలను వినీ వినీ, ఆపలేక ఓపలేక మౌనంగా ఏడ్చిన పాతబంగాళాలు, ఆనందంగా పిట్టగూళ్ళతో అలరుచున్నాయి! తిరుపతి వెంకన్న దర్శనం మరితమకెందుకు లేదని వగచిన మూగజీవాలు, తిరుమల వీధుల్లో తిరుగాడుచూ మరల మరల శ్రీవారిని దర్శించుకుంటున్నాయి! బయటి తిండిని తిని , నిన్నటి మొన్నటి వంటల్ని వాసన చూసి, వేడి చేసుకొని తిని, అనారోగ్యంతో కునారిల్లే ఇంటిల్లిపాదీ, వేడి వేడి కొత్త వంటల రుచులు ఆస్వాదిస్తున్నారు! పీడించి పీడించి లంచాలను పీల్చగా, శ్రమజీవుల చెమటతో తడిచిన నోట్ల చమట వాసను పీల్చిపీల్చి వాసన చచ్చిన ప్రభుత్వాఫీసులు పూలవాసన పీలుస్తున్నాయి!

క్షమించు శార్వరీ!

కవితా స్రవంతి
- తాటిపాముల మృత్యుంజయుడు మనిషి జీవితాన్ని కాలకూటం కబళిస్తున్న వేళ మనుగడయే ప్రశ్నార్థకంగా మిగులుతున్న వేళ షడ్రుచుల్లో చేదు మాత్రమే జిహ్వకు తగులుతున్నది కోకిల గానంలో కైకల నిషాదమే వినబడుతున్నది ఎటునుండి మృత్యువు కాటేస్తుందోనన్న భయంతో నాలోనికి నేనే కుదించుకొని శ్వాసను బిగపట్టేస్తే కాలగమనాన్ని లెక్కించటానికి శూన్యమే మిగిలినప్పుడు ఇక బాహ్యంలోని వసంతాన్ని ఏ గీతంతో ఆహ్వానించేది పంచాంగంలో పూజ్యం ఎంత అని ఎలా తెలుసుకునేది కరడుగట్టిన కరోనా భూతాన్ని సీసాలో బిగించిన వేళే నవశకానికి నాందీ ప్రార్థన ఆలాపించేది కొంగ్రొత్త ఉషోదయాన్ని 'శ్రీరామ 'తో ఆరంభించేది ఆ శుభఘడియ కొరకు వేచిచూద్దాం, శార్వరీ! అప్పటివరకు నన్ను పెద్ద మనసుతో క్షమించు!

*గజల్*

కవితా స్రవంతి
~ తిరునగరి శరత్ చంద్ర హైదరాబాద్ అనురాగమె గీతంగా రాయాలని ఉంది సమభావన గమ్యంగా సాగాలని ఉంది జుత్తులూగె మతులుంటే మునుముందుకు రమ్మంటా కుటిలమతుల గుండెలనూ చీల్చాలని ఉంది నిరుపేదల వసంతానికెదురుపడే శిశిరాన్ని కత్తిలాంటి కలము తోటి కూల్చాలని ఉంది పదునెరిగిన భావంతో గేయమొకటి రాసేసి ప్రళయం ఎదురైన వేళ పేల్చాలని ఉంది మహనీయులు చూపినట్టి ప్రగతిపూల బాటలో వినయంగా బతుకంతా నడవాలని ఉంది మంచిని వంచన జేసే దుర్మతులెదురైనప్పుడు నిప్పులెగయు కన్నులతో కాల్చాలని ఉంది కుళ్ళుకునే కళ్ళెన్నో పైబడినా ఓ ‘శరత్’ ఆత్మశక్తితో జగాన్ని గెలవాలని ఉంది

ఆ అడుగు

కవితా స్రవంతి
- డా . మీసాల అప్పలయ్య ఆ అడుగు నీ జాడనే చెరిపేసింది నీ రేఖా చిత్రాన్నిచించేసి నీ నీడపై ఉమ్మేసి నీ తలంపును కూడా పిసర్లగా కోసి గొనె సంచికెత్తి మౌన వాసనలను విసర్జించే గబ్బిలాల నూయిని గోరి చేసింది అది నీ బ్రతుకు డెడ్ ఎండ్ కు టికెట్ రాసి ఇచ్చింది కన్నెత్తి కూడా చూడని కాలధర్మాన్ని నీ ముంగిటిలోకి విసిరి నిన్ను రెచ్చ్చగొట్టిన ఉచ్చు అయింది నీవు నిలబడ్డానికి చోటునిచ్చిన జీవనాడి కూడా నీ చెయిదం తోనే కుత్తుక తెగి కార్చిచ్చు అంతః కేంద్రంలో నిర్జీవ రేణువయింది ముకుళిత హస్తాలుగా ఆదమరచి నీచుట్టూ నిలబడ్డ నీ బలగం నీ చేతల సైనైడ్ తో కుప్పకూలిన గోడయింది నీవు నిలబిడ్డ నేల నీ మరణపు రొంపయింది నీ సమాధి పై రాయి అయింది చీకటిగోడల మధ్య వెక్కివెక్కి ఏడ్చిన నిందయి పిడిగుద్దులు ఓర్చుకొన్న పచ్చిపుండయింది పెను తుఫాన్లకు ఒరిగి విరిగిన కొంపయి చిరిగిన ఎముకల గూడయి అరచేతులమధ్య బరువుగా ఒద

*ఎండ పద్యం*

కవితా స్రవంతి
~ తగుళ్ళ గోపాల్ ఈ ఎండలకు వాగుల గొంతెండి మనిషి ముందు నోరు జాపినయి. మేఘాల రెక్కలు తెగి గాలిలో ఈకల్లా తిరుగుతున్నయి. భూతల్లి కాళ్ళు కాలి అరికాళ్ళు పగుళ్ళొచ్చినయి. కొండతల రెండు ముక్కలై రక్తమంతా గాలిలో ఆవిరైతుంది. పిట్టలు పిట్టల్లాగే రాలిపోతున్నయి పచ్చికట్టెల నడుములన్ని పటపట ఇరిగిపడుతున్నవి. చావే మేలని పాములన్ని తాగడానికి ఇంత విషాన్ని అడుగుతున్నవి ఎండ తగ్గె మార్గం చెప్పమని కుక్క ఒక్కటే ఒగిరిస్తుంది. నిలబడటానికి నీడలేని మేకలు, గొర్లు మిట్ట మధ్యాహ్నం కాలుతున్న రాళ్ళైనయి. ఆదివాసి తల్లి తోలుసంచి పట్టుకొని నగరం నడిమధ్యన స్థూపమైంది. చెట్లమెడ కోసిన మనిషి మాత్రం ఏమీ తెల్వనట్టు కిలకిల నవ్వుకుంట ఏసీలో కూర్చోని ‘డిస్కవరీ ఛానల్ చూస్తుండు’

*ఏక్ తార!*

కవితా స్రవంతి
~వెన్నెల సత్యం గాయపడిన రాత్రి వేకువను లేపనంగా రాసుకుంటోంది. అమరవీరుల ఆత్మలు స్థూపంలోనే వణికిపోతున్నాయి రణరంగంలా మారిన ట్యాంక్ బండ్ మీద తథాగతుడికి మరోసారి జ్ఞానోదయమయ్యింది. ఉద్యమకారుల రక్తంతో తడిసిన ఇనుపకంచెలు కార్మికుల రుధిరాన్ని నాలుకతో జుర్రుకుంటున్నాయి. దేహాలపై నాట్యమాడటానికి అలవాటు పడ్డ లాఠీలు నిరసన కారుల ఎముకల్ని పెఠీల్మని విరిచేస్తున్నాయి. హక్కుల పిడికిళ్ళు ఆత్మహత్యలు చేసుకుంటుంటే ప్రశ్నలెపుడో ఈ నేల మీదనించి పరారయ్యాయి. మాటల తూటాలు పేల్చిన గొంతుల్లో తుపాకి తూటాలు దిగుతున్నాయి. రుధిరంతో ఎరుపెక్కిన తంగేడు పూలన్నీ తలలు దించుకున్నాయి ఉద్యమ కవిత్వమై ఉసిగొల్పిన కలాలు ఉడుకు రక్తాన్ని ధారపోయించిన గళాలు గంపకింది కోడిపెట్టలై పాలకుల పంచలో గుడ్లు పెడుతున్నాయి. ఉద్యమాల పురిటిగడ్డ ఊపిరి తీసుకోడానిక

ఇలా చేసి చూడు

కవితా స్రవంతి
- పారనంది శాంతకుమారి వాదాన్ని వదిలేసి చూడు వేదం నీ వెంటే ఉంటుంది. కామాన్ని విడిచిపెట్టి చూడు రామం నీ జంటే ఉంటుంది. లోభాన్ని వదిలిపెట్టి చూడు లాభం నీఇంటే ఉంటుంది. క్రోధం వదిలిపెట్టి చూడు. నాదం నీలోనే నెలకొంటుంది. మదాన్ని విడిచిపెట్టి చూడు మోదం నీ మదిలోనే కొలువుంటుంది మాత్సర్యాని వదిలిపెట్టి చూడు తాత్సారం చేయకుండా మమకారం నీదవుతుంది. మోహాన్ని మొట్టు మొట్టి చూడు మాయా దాహం నిన్నోదిలి పోతుంది. రోషాన్ని వదిలి పెట్టి చూడు రోగం నీ దరికి చేరకుంటుంది. కక్షనొదిలిపెట్టి చూడు రక్ష నీన్నొదిలి పోనంటుంది. అబద్ధాల నోదిలిపెట్టి చూడు విశుద్ధం నీ వెంటే ఉంటుంది.

పాపం మనిషి!

కవితా స్రవంతి
- భమిడిపాటి స్వరాజ్య నాగరాజా రావు నింగిని కొలుస్తాడు నేలని తొలుస్తాడు మనసునిమలచలేడు. గ్రహాన్ని చేరుతాడు నక్షత్రాన్ని కోరుతాడు అనుగ్రహాన్నిపొందలేడు. తెలివితో బొంకుతాడు, తేటగా ఉండలేడు. ఆశకు లొంగుతాడు, ఆశయానికి కట్టుబడలేడు. మహిని జయిస్తాడు, మనసును జయించలేడు. గ్రహంలో ఏముందో తెలుసుకుంటాడు, గృహంలో ఏముందో తెలియలేడు. నక్షత్రాన్ని తెలియాలనుకుంటాడు, స్వక్షేత్రాన్ని తెలుసుకోలేడు. చందమామ అందాన్ని పొగుడుతాడు, సొంత భామ అనుబంధాని పొందలేడు. ప్రకృతి ని జయించాలని అనుకుంటాడు, తన ప్రవృత్తిని జయించాలనుకోడు. పై పైకి వెళ్ళాలనుకుంటాడు, లోలోకి పోవాలనుకోడు.

తెలుగు భాష చేదా?

కవితా స్రవంతి
- ఎస్.ఎస్.వి. రమణరావు రండి రండి రండి రండి కదలి రండి రండి తరలి రండి ఇది తెలుగు మహా'దండి' భాషమీద దాడి కన్నతల్లి మీద దాడి భాష మీద కుట్ర మన ఆస్తి దోచే కుట్ర తెలుగు భాష అంత చేదా? పుట్టిన మట్టి అంత రోతా? // రండి// ఇది "హింసనచణ ధ్వంసరచన ధ్వంసనచణ హింసరచన" అర్థం కాలేదా? చొక్కాల రంగులు వేరైనా చెడ్డీల రంగులొకటే తెలుగుభాష పై దాడిలో పార్టీలన్ని ఒకటే గోముఖ వ్యాఘ్రాలన్నీ ముసుగులన్నీ తీసేశాయ్ కోరలన్నీ బార సాచి వికటంగా నవ్వుతున్నాయి ఫేను తిప్పే గాలిలో విషవాయువులే వీస్తున్నాయి పంక్చరైన సైకిల్ టైరులోంచి అపాన వాయువులే వస్తున్నాయి // రండి// భూదోపిడి సరిపోలే చెరువు కబ్జా సరిపోలే కూలగొట్టింది సరిపోలే విడగొట్టింది సరిపోలే పంచభూత దోపిడి పూర్తి సంస్కృతి దోపిడి షురూ // రండి// (ఈ కవితగానం కింద ఆడియోలో వినండి)

*మనిషి జాడ*

కవితా స్రవంతి
~ సాగర్ల సత్తయ్య కసాయిల పడగ నీడన కాలం వెళ్లదీయడమంటే అనుక్షణం బతుకుతూ చావడమే మృత్యువు ఏ రూపాన మనల్ని కాటేస్తుందో ఉహలకందని విషయమిపుడు మనిషిని పశుత్వం నిలువెల్లా ఆవహించినప్పుడు చంపటం చావడం ఓ క్రీడ తండ్రిని కొడుకు చంపడం అన్నను తమ్ముడు చంపడం తల్లిని బిడ్డ చంపడం భర్తను భార్య చంపడం భార్యను భర్త చంపడం తన మాట వినలేదని అధికారినే తగలబెట్టడం వినీ వినీ మనసు మొద్దుబారుతోంది కరెన్సీ కల్చర్ స్వార్ధంతో సహవాసం చేస్తూ మనిషితనాన్ని సమాధి చేస్తుంది మానవ విలువలను వెతకడమంటే ఎండమావిలో నీటిని వెతకడమివాళ ఆర్థిక సంబంధాలే మనల్ని శాసిస్తున్నపుడు మానవ సంబంధాలెక్కడివి మన పిచ్చి గాని మృగ్యమవుతున్న మనిషి జాడను వెదకిపట్టగలిగే పాతాళ గరిగె కోసం అన్వేషిస్తున్నా...